'behelpen'

Mijn werkzaamheden gaan er de komende tijd 'anders' uitzien. Ik ga minder kleding maken en me vooral bezighouden met het organiseren van een presentatie in het voorjaar van 2014.
Ik heb, volgens plan, bij elk vestje een tuniek gemaakt, totaal zijn het drie combinaties geworden.

Documentatie is erg belangrijk en ik maak daarom zodra iets klaar is foto's. Het liefst met model, maar meestal maak ik gebruik van paspoppen.
Ook is het 'model van de maand oktober' klaar, dit keer was ik zelf het model en vanmorgen wilde ik foto's maken voor mijn blog, maar ik was alleen thuis, dan is het dus ......

behelpen.

Er kan nog gekozen worden voor het 'model van de maand november'!

 Maak je keuze en stuur een berichtje!

pronken met andermans veren

Dit weekend heb ik geholpen met het uitruimen van de verhuisdozen van mijn zuster. Zij is keramiste en maakt deze prachtige bakjes. Al een paar jaar stonden ze opgeslagen in een container. Ik ben zo onbescheiden geweest om er een paar mee naar huis te nemen.

 Ik heb nou eenmaal wat met blaadjes.

namen kiezen

Een paar jaar geleden deed ik mee aan een tentoonstelling in galerie d'AndereKant te Zutphen. Ik kende de andere deelneemsters niet, de galeriehoudster had ons samengebracht. Mij werd gevraagd hoe ik het vond als de tentoonstelling 'back to the nature' zou heten.
Ik houd niet zo van Engelse namen, tenminste niet als het mijn eigen werk aangaat en stelde voor om de Nederlandse variant 'terug naar de natuur' te gebruiken. Gelukkig zaten de galeriehoudster en ik op dezelfde lijn.

Het was een mooie expositie, maar helaas is de galerie vorig jaar gesloten. Misschien was het commercieel beter geweest als we hadden gekozen voor 'back to the nature'.

modefotografie (2)

Als grafisch ontwerper én docent aan de fotografieafdeling van de Gerrit Rietveld Academie had mijn vader (Pieter Groot) een aantal fotocamera's. Hij sjouwde ze overal mee naar toe en ik ken hem niet anders dan turend door de lens van een camera. Als ik er over nadenk fotografeerde hij vooral de dingen in zijn omgeving die hem op één of andere manier ontroerde. Door de dingen vast te leggen kon hij al dat moois bewaren.

De foto's die wij samen van mijn truien maakten pasten bij dat uitgangspunt. Daar kwam ik achter toen ik in contact kwam met Stichting Eigenwijze Mode (SEM). Bij  SEM ontmoette ik mensen die zich met mode bezighielden en zich nogal kritisch uitlieten over mijn werkzaamheden.
Ik maakte foto's van een nieuwe serie gebreide kleding en vond het zelf een grote vooruitgang.

Bij deze laatste foto werd mij gevraagd waarom het model zo chagrijnig keek, mij was dat nog helemaal niet opgevallen......
Dankzij de digitale camera's gaat het fotograferen technisch veel makkelijker zodat er meer gelegenheid is om te experimenteren.

sieraad van Juul Bögemann

Zelfs in mijn vakantiekoffer neem ik kleding mee die gefotografeerd moet worden, het blijft een gedoe, maar wel leuk gedoe.

modefotografie (1)

In mijn vorige blog was 'het mantelpakje' gefotografeerd op een paspop. Niet ideaal, maar altijd nog beter dan hangend aan een kleerhangertje.

Dat doe ik vooral  om een archief aan te leggen van alles wat ik maak. Ook kan ik zo makkelijk aan anderen laten zien waar ik mee bezig ben, maar met 'fotografie' heeft het weinig te maken.
Het goed vastleggen van mijn werk is wel een zorg, dat begon jaren geleden al met mijn eerste breiwerk.
De eerste foto's maakte ik samen met mijn vader. We zochten naar geschikte plaatsen in de omgeving. Het breiwerk prikten we aan spijkers die daar toevallig uitstaken.

Maar eigenlijk vind ik dat kleding gedragen moet worden dus werd ik zelf model. Toch is het wel een beetje gek, zo'n model zonder hoofd. Het heeft een tijdje geduurd voordat ik daar aan toe was.
Deze foto's werden genomen bij molen 'Het Prinsenhof' te Westzaan, wel een locatie om nog eens te gaan fotograferen.

winter

Deze dagen kan ik niet om de winter heen, dus gewapend met toestel op pad.

Op weg naar mijn atelier kom ik langs het ijsbaantje bij het Westerwindpad te Zaandam. Ik houd mijn hart vast wat er binnenkort met dit huisje zal gebeuren!

verlies

Zoals ik al eerder schreef, heb ik in de loop der tijd een aardig fotoarchief aangelegd. In mijn directe omgeving ga ik gewapend met mijn fototoestel op pad en leg de dingen vast. Zeker als er sneeuw ligt moet ik foto's maken, de wereld ziet er betoverd uit en daar houd ik blijkbaar van. De afgelopen jaren hebben we een paar witte winters gehad dus ik heb flink kunnen knippen. Hoewel ik in de stad woon, hoef ik maar mijn achterdeur uit te stappen en ik kan beginnen!

Deze imponerende boom, een treurberk, staat achter ons huis, in de tuin van de buren.
's Winters prachtig, maar ook in de zomer een droom; in het bovenste topje zingt 's avonds vaak een merel.
En inderdaad, je hebt er ook wel wat schaduw en rommel van.........

De nieuwe buren vonden het reden om de boom te kappen, nét niet op tijd konden we een stokje steken voor deze illegale kap, de trotse top is verdwenen, net als de merel  waren ook de buren binnen een jaar gevlogen!
Toen ik voor mijn tiende verjaardag een fototoestel kreeg was het landschap ook met sneeuw bedekt en de eerste foto's die ik maakte waren bomen in de sneeuw.

Niet lang nadat deze foto genomen is, zijn ook deze bomen gekapt, de Coentunnelweg werd dwars over de Middel aangelegd.

In dat jaar (1972) werd door het tijdschrift 'Vrij Nederland' een toepasselijke fotowedstrijd uitgeschreven:

Ik heb dan wel een fiets gewonnen maar ervaar het nog altijd als een verlies!

vogelperspectief

Vaak gebruik ik mijn fototoestel als een loep. Door van dichtbij foto's te maken, ben ik in staat om mijn borduurwerken die nogal klein en fijn zijn, vanuit een ander perspectief te bekijken. Zelf noem ik mijn borduurwerken dan ook borduurlandschappen.

fototoestel

Tegenwoordig heb ik een digitaal fototoestel (Canon PowerShot A630). Het is een kleine camera met een groot uitklapbaar beeldscherm. Het is mogelijk om van heel dichtbij foto's te maken en daar maak ik dankbaar gebruik van. Zo heb ik een aardig archief van zeer uiteenlopende foto's opgebouwd.

tomaat

iris

zonnebloemen in Frankrijk

fotograferen

Voor het boek 'versieren' heb ik model gestaan.

De jurk had mijn moeder gemaakt. In een hal van één of ander Amsterdams grachtenpand is deze foto gemaakt. De fotograaf was Joost Guntenaar.
Ik heb er nooit van gedroomd fotomodel te worden. Wel wilde ik al op jonge leeftijd een fototoestel. Toen ik 10 jaar werd kreeg ik mijn eerste toestel.

Een eenvoudig plastic kastje, de afmeting van de negatieven waren 4x4 cm. Er zaten 12 foto´s op een fotorolletje en Hackman, de plaatselijke fotograaf drukte de foto´s af.

Ik ben in de winter jarig, één van de eerste foto´s die ik maakte was van molen ´Het Prinsenhof´ te Westzaan.