modefotografie (2)

Als grafisch ontwerper én docent aan de fotografieafdeling van de Gerrit Rietveld Academie had mijn vader (Pieter Groot) een aantal fotocamera's. Hij sjouwde ze overal mee naar toe en ik ken hem niet anders dan turend door de lens van een camera. Als ik er over nadenk fotografeerde hij vooral de dingen in zijn omgeving die hem op één of andere manier ontroerde. Door de dingen vast te leggen kon hij al dat moois bewaren.

De foto's die wij samen van mijn truien maakten pasten bij dat uitgangspunt. Daar kwam ik achter toen ik in contact kwam met Stichting Eigenwijze Mode (SEM). Bij  SEM ontmoette ik mensen die zich met mode bezighielden en zich nogal kritisch uitlieten over mijn werkzaamheden.
Ik maakte foto's van een nieuwe serie gebreide kleding en vond het zelf een grote vooruitgang.

Bij deze laatste foto werd mij gevraagd waarom het model zo chagrijnig keek, mij was dat nog helemaal niet opgevallen......
Dankzij de digitale camera's gaat het fotograferen technisch veel makkelijker zodat er meer gelegenheid is om te experimenteren.

sieraad van Juul Bögemann

Zelfs in mijn vakantiekoffer neem ik kleding mee die gefotografeerd moet worden, het blijft een gedoe, maar wel leuk gedoe.

modefotografie (1)

In mijn vorige blog was 'het mantelpakje' gefotografeerd op een paspop. Niet ideaal, maar altijd nog beter dan hangend aan een kleerhangertje.

Dat doe ik vooral  om een archief aan te leggen van alles wat ik maak. Ook kan ik zo makkelijk aan anderen laten zien waar ik mee bezig ben, maar met 'fotografie' heeft het weinig te maken.
Het goed vastleggen van mijn werk is wel een zorg, dat begon jaren geleden al met mijn eerste breiwerk.
De eerste foto's maakte ik samen met mijn vader. We zochten naar geschikte plaatsen in de omgeving. Het breiwerk prikten we aan spijkers die daar toevallig uitstaken.

Maar eigenlijk vind ik dat kleding gedragen moet worden dus werd ik zelf model. Toch is het wel een beetje gek, zo'n model zonder hoofd. Het heeft een tijdje geduurd voordat ik daar aan toe was.
Deze foto's werden genomen bij molen 'Het Prinsenhof' te Westzaan, wel een locatie om nog eens te gaan fotograferen.

mantelpakje

Één van mijn nichtjes wilde vroeger advocate worden omdat het haar leuk leek dagelijks een mantelpakje te dragen.
Zelf heb ik nooit zo'n wens gehad hoewel ik zojuist een mantelpakje voor mezelf heb gemaakt. Het begon met een rok.

Bij de rok moest 'iets' komen, een passend jasje bijvoorbeeld.
Ik hou van combineren van verschillende materialen en daardoor heb ik meestal niet zoveel stof nodig. Ik had in ieder geval voldoende stof.

Het zit vast in de familie, ik houd er eigenlijk ook wel van om in mantelpakjes te lopen!

M&M in Twello

Afgelopen vrijdag kwam ik op weg naar huis langs Twello. Een aantal jaren geleden kwam ik daar heel regelmatig, ik volgde breilessen bij M&M. Nu kostte het me moeite om zonder Tomtom het adres te vinden, er is veel veranderd. Eénmaal bij M&M voelde ik me meteen weer thuis, mooie breigarens en veel breimachines. Indertijd gaf M&M het blad 'Breien met de breimachine' uit. Daar ontwierp ik twee truien voor. Één voor een ponskaartenmachine waarbij het patroon zich na 24 steken herhaald en één voor een elektronische machine waarbij het patroon over alle 200 steken gemaakt kan worden.

proeflapjes

tulpen

De vakantie in februari wordt ook wel krokusvakantie genoemd; ik noem het vandaag tulpenvakantie.

Barbie en Bente in Gebreid en Goed

Het maken van Barbiejurkjes is een heel gedoe. Alles is zó klein, het vergt de nodige oefening om tot het gewenste resultaat te komen. Voor mijn eerste Barbiejurk ben ik uitgegaan van een model dat ik ruim een jaar geleden heb gemaakt voor een presentatie in mijn atelier.

Het maken van een jurk op normale grootte gaat me makkelijker af, ik ga nog flink oefenen!

Barbie en Mad Man

Feestje, de dvd van het tweede seizoen Mad Man ligt klaar!

Binnenkort weer een aantal leuke avondjes met mooie kleding. Meer mensen zijn geinspireerd door deze serie.

Ik heb een tijdschrift uit begin jaren 60 met patroontjes voor Barbie. Ik voel me wel uitgedaagd ook eens een paar mooie Barbiejurken te maken.

Natuurlijk ga ik zelf aan het ontwerpen, het moeten echte ´Gebreid en Goed Barbiejurken´ worden.

Mad Man

De DVD van de tv-serie Mad Man lag al een jaar klaar. Kort geleden in een paar avonden een heel seizoen bekeken.

De serie speelt zich af in een reclamebureau in de jaren '50 en wordt geroemd om de kleding, vooral van de dames wat mij betreft.

Bij elk kledingstuk probeer ik te bepalen hoe het model in elkaar zit. Niet dat ik alle jurken meteen zal gaan maken, maar ik ben geïnteresseerd in de snit en details.
Een tijdje geleden heb ik een model uit de jaren dertig getekend en uitgevoerd.

Ik kan me in dit model goed een secretaresse van Mad Man voorstellen.

samenwerking

Mijn atelier is gehuisvest in een modern bedrijfspand. Ik heb op de bovenverdieping mijn werkplek.

Op de begane grond werkt mijn man Fred de Heij.

We hebben elkaar leren kennen op de Gerrit Rietveld Academie. Fred zat op de illustratie- en ik op de textielafdeling. Naast illustreren, schildert Fred tegenwoordig regelmatig.  We delen ons atelier maar werken  niet echt samen, hoewel......

Calder

Van de week had ik weer succes bij onze kringloopwinkel, ik vond het boek 'Modern haken' van Louisa Calder uit 1978.

Toen ik de inleiding las, bleek dat de beroemde kunstenaar Alexander Calder haar echtgenoot was.

Op de radio had ik nét gehoord dat er van 11 februari tot en met 28 mei 2012 een tentoonstelling van zijn werk in het Gemeentemuseum Den Haag is te zien.
Ik bekijk zo'n boek dan toch met andere ogen. Mijn fantasie is geprikkeld en ik probeer me voor te stellen hoe Louise en Alexander hun leven en werk samen deelden.

Vlakken, lijnen en felle kleuren zijn ook kenmerkend voor het werk van Louise Calder, is dit toeval?

Er is veel te vinden over de Calders. Voor mij is het duidelijk dat er veel gedeeld werd.

knopen

Al geruime tijd is mijn nieuwe winterjas af, tenminste op één knoop na. Vanwege de kou staat mijn knopenmannetje al een aantal weken niet op de markt en ik kom slechts één knoop tekort.
Een poging om met stof zelf een knoop te maken mislukte, de stof is te dik.

Eerder heb ik  met succes wel zelf knopen gemaakt.

En als de kou nog lang aanhoudt, kan ik ook altijd nog kiezen voor een mooie knopenmix.

winter

Deze dagen kan ik niet om de winter heen, dus gewapend met toestel op pad.

Op weg naar mijn atelier kom ik langs het ijsbaantje bij het Westerwindpad te Zaandam. Ik houd mijn hart vast wat er binnenkort met dit huisje zal gebeuren!

verlies

Zoals ik al eerder schreef, heb ik in de loop der tijd een aardig fotoarchief aangelegd. In mijn directe omgeving ga ik gewapend met mijn fototoestel op pad en leg de dingen vast. Zeker als er sneeuw ligt moet ik foto's maken, de wereld ziet er betoverd uit en daar houd ik blijkbaar van. De afgelopen jaren hebben we een paar witte winters gehad dus ik heb flink kunnen knippen. Hoewel ik in de stad woon, hoef ik maar mijn achterdeur uit te stappen en ik kan beginnen!

Deze imponerende boom, een treurberk, staat achter ons huis, in de tuin van de buren.
's Winters prachtig, maar ook in de zomer een droom; in het bovenste topje zingt 's avonds vaak een merel.
En inderdaad, je hebt er ook wel wat schaduw en rommel van.........

De nieuwe buren vonden het reden om de boom te kappen, nét niet op tijd konden we een stokje steken voor deze illegale kap, de trotse top is verdwenen, net als de merel  waren ook de buren binnen een jaar gevlogen!
Toen ik voor mijn tiende verjaardag een fototoestel kreeg was het landschap ook met sneeuw bedekt en de eerste foto's die ik maakte waren bomen in de sneeuw.

Niet lang nadat deze foto genomen is, zijn ook deze bomen gekapt, de Coentunnelweg werd dwars over de Middel aangelegd.

In dat jaar (1972) werd door het tijdschrift 'Vrij Nederland' een toepasselijke fotowedstrijd uitgeschreven:

Ik heb dan wel een fiets gewonnen maar ervaar het nog altijd als een verlies!